|
Koncepcję pierwszej wystawy etnograficznej, zorganizowanej w ramach obchodów 500. lecia bitwy pod Grunwaldem w 1910 roku w Rzeszowie, przedstawił Ludwik Bieńkowski zachęcając, napisaną z patosem odezwą, do działania lokalne komitety powstałe w wielu podrzeszowskich miejscowościach; "Podstawą mądrości poznać samego siebie. Jakże mamy być mądrymi kiedy siebie nie znamy? (...) Niech włościanin przedstawi swój ból, swój mozół, swoją walkę z matką ziemią, wodą, wichurą, słotą lub suszą, niech przedstawi swoje szaty, narzędzia którymi walczy o chleb powszedni, wyoruje przyszłość".
Zaprezentowane na wystawie elementy budownictwa, hafty, stroje oraz wytwory ludowego rzemiosła, stały się zaczynem powstałego 1935 roku Muzeum Regionalnego Ziemi Rzeszowskiej. Franciszek Kotula, wspólnie z Towarzystwem Regionalnym Ziemi Rzeszowskiej, zgromadzone zbiory, przechowywał w szkole im. Adama Mickiewicza w Rzeszowie (przy ul. Bernardyńskiej 4) i jako nauczyciel historii. wykorzystywał je w pracy dydaktycznej. W 1940r. zbiory zostały przeniesione do kamienicy przy Rynku, która była później pierwszą siedzibą muzeum rzeszowskiego. Utworzenie Muzeum Okręgowego w Rzeszowie w 1950r. i upaństwowienie zbiorów w 1952 roku pozwoliło w pełni realizować cele i zadania stawiane placówkom muzealnym. W początkowym okresie funkcjonowania profil zbiorów muzeum kształtował się pod wyraźnym wpływem osobowość długoletniego dyrektora F. Kotuli, a jego indywidualne zainteresowania znalazły odzwierciedlenie w działalności naukowo-badawczej i wystawienniczej muzeum oraz w licznych publikacjach i przedsięwzięciach kulturalno-oświatowych. Powstało wówczas archiwum zawierające różnorodne materiały etnograficzne dotyczące przeszłości regionu, a więc teksty wywiadów z najstarszymi mieszkańcami wsi, fotografie, rysunki i nagrania magnetofonowe.
|
